Lord Vorgoth'tan Notlar

Uzanıp giden göğün altında duran tüm diyarlar arasından en vahşi olanının sorumluluğuyla yüklüyüm. Hükmüm altındaki toprakların yarısı sarmaşıklarla kaplı, her kök ve taş parçası hak iddiama karşı kumpaslar hazırlıyor. Adamlarımın yürekleri eski harabeleri geri kazanmak için fazla zayıf. Su basmış bir mezara kurulmuş bir tuzak, fare sürüsü gibi kaçışmalarına yetiyor. Biri bile tapınaklara bir çekiç vurmaya, taşlarını toz edene kadar öğütmeye cesaret edemiyor ki buralarda tekrar düzen hüküm sürsün. Yüzümüzü doğuya çevirmek daha bilgece olacaktır... oradaki tepelere anılar musallat değil. Bu sırada, benim sevgili kardeşlerim beni yıllık baloya, yorucu bir medeniyet tiyatrosuna çağırıyorlar. Beni tahtımı korumasız bırakmaya zorluyorlar. Tehlikenin farkında değiller mi? Sınırlarım sinsi hilebaz tanrılara karşı tek savunma hattı! Belki de davetleri başka bir tuzak, içinde boğulacağım başka bir mezar!.. Aptalca bir düşünce. Zihnime sarmaşıklar dolanmış, beni paranoyaya sürüklüyor olmalı. Görevim olduğu üzere katılacağım ve onları "Gece Korunakları" yerine mancınıklar inşa etmeye teşvik edeceğim. Sessiz bir güruha bilgelik sunmak... Gerçekten, hısımlarım düşkün bir hâlde, Kadimlerin ketumluğu tarafından büyülenmiş duruma geldi. Dinlenmeliyim. Şafaktan önce huzuruma gelen, sarayıma sinsice sokulmuş bir gezgin ile görüşeceğim. Öte taraftan bir hediye taşıdığını iddia ediyor. Ona kulak vereceğim. Eğlence vaat ediyor. — Lord Vorgoth, Kuzeyin Muhafızı

Gezgin, 492 Ş.Ç. Yılortasının 49. gününde, söz verdiği gibi ardında dondurucu bir rüzgâr sürükleyerek geldi. Taht odama girdiğinde bastığı yerde huzursuz edici bir sis kaldı. Yüzü, daha önce hiç görmediğim iğrenç bir hastalığı gizlemek için örtülmüştü. Teninin rengi solgun ve maviye çalıyordu. Yüzünde sanki yıllar önce felç geçirmiş gibi ya da doğmamış da üretilmiş gibi bir simetri eksikliği vardı. Ne kadar acınası bir varlık. İnce elleri, mum ışığında parlayan parlak mavi bir şişe uzattı. Bundan bir silah olarak bahsediyordu. Kadimler tarafından bizden saklanan bir sır... Daha fazlasını söylemesine gerek yoktu. Hilebazların yalnızca dilediklerini açığa vurduklarının uzun zamandır farkındaydım. Şişeyi kavradım ve içindeki gizemli sıvıyı bir dikişte içtim. Görüşümün sınırlarında toz zerrecikleri dönmeye başladı. Çevremde bir sis yükseldi, aldığım her nefesi sardı... içime süzüldü, kalbime, kafatasıma nüfuz etti ve gözlerimin arkasına yerleşti. Yukarı çekiyordu, göz kapaklarıma doğru titreşerek çekiyordu. Ta ki ayaklarım saray halısından kesilene dek. Havalanış. Harabelerin, haşerenin, korkakların, yalancıların üzerinde süzülüyordum. Aşağıdaki tanıdık zemine geri döndüğümde gezgin bir an gülümsedi. Bana hem harekete geçme aracı hem de nedeni vermişti. Ellerim hâlâ titriyor... ama kılıcımı sımsıkı kavramalıyım. - Lord Vorgoth, Kuzeyin Muhafızı, Kenarkent Hükümdarı

Öyle önemsiz bir etkinlik ki, hele artık sonsuzluğu tattığıma göre... ama ben plansız ya da ikna edici bir gerekçe olmadan yola çıkmadım. Şaraba lezzet katmak için İksir'den sadece bir damla. O yaşlı aptal Gormander'ın danışmanlarını ve mühendislerini çağırması için gereken tek şey buydu. Başlangıçta onu İksir Kuyularını inşa etmemesi konusunda uyarmış olabilirler ama sözleri yakında kuruyup gidecek. Jezmina ise, suratına hızlıca inen elimin tersiyle sessizliğe bürünebilir. O velet hâlâ Kadimlerin böyle bir gücü saklamak için iyi bir nedeni olabileceğine inanıyor. Boyun eğmemeyi seçmezse kuyuları inşa etmeyi onun yerine başka biri üstlenecek. Onun sızlanmaları ağlamaya dönüştüğünde gözlerini açıp aralarındaki gerçeği görmesini sağladım. Kadimler bunu bizden SAKLADILAR! Onların hepsi uyuyan yılanlar ve benim dışımda herkes onları uyandırmaktan çok korkuyor! Korkaklar, diyorum! Size söylüyorum, bunlar Gizli Ejderhaların önündeki farelerdir! Kendimizi savunmakta haklıyız. Sadece biraz daha derine inin. Başka neler saklı orada? Dilini yararsak, onu çatlatıp kanlar içinde bırakırsak, Toprak sırlarını açığa vurur mu? Ben yalnızca gezginin kapüşonunun altındaki sise, gölgesinin seğirmesine, yüzlerce ağzının açılışına güveniyorum. O bizi yükseltebilir. Bizi havaya kaldırabilir O farelerden adam çıkarabilir — Lord Vorgoth, Kuzeyin Muhafızı

Belki de "Mimar" demek fazla kaçar, sonuçta yapı planları gezgin tarafından sağlandı. Mühendisler ve inşaatçıların yapması gereken tek şey planı takip etmek. Monolitik yapı iki katmanlı: Hem batan güneşe uzanıyor hem de uyuyan çekirdeğe. Solup giden Ay ışığını içinde hapsetmek için içi boş bir taç üstte hüküm sürüyor. Gölgesi taşı kadar kapkaranlık. Aşağıdan şu meşhur sis yükseliyor. Çoğu onu görmüyor, ya da görmemiş gibi yapıyor. Ona işaret ettiğimde işçilerin ağzını bıçak açmadı. "Mimar" gözünü kaçırıp sessiz sessiz bir şeyler mırıldandı... yere bakan yüzü dediklerinin üstünü örttü. Beni delirmiş sanıyor. Bizim gezgin sağ yanımdan yaklaşıp sessizliği kırmak için konuştu. "Biraz sis zaten beklediğimiz bir şeydi. Ondan zarar gelmeyecektir. Hatta, onu hoş bile karşılayabiliriz." Sözleri kafamda yankılanıyor. Onu hoş bile karşılayabiliriz Evet, belki de bize kılavuz olacaktır. Ellerimize rehberlik edecektir. Titreyen ellerimize Hep titreyen, izler bırakan. Hayaletimsi bir silüet gibi izler, titreşip yankılanan Kendi suret izine zincirlenmiş bir ruh gibi, onu kovalayarak, solmaya yüz tutmuş mavi bir nakış işler gibi Göz kapakları Ay'a çekilen Yalanlarla doğrular söyleyen, geçmişin uçup giden bir girdabı ve şimdinin, ve geleceğin, ve ebediyetin Gelişini hoş karşılayabiliriz - Lord Vorgoth, Kuzeyin Muhafızı, Kenarkent Hükümdarı